یکشنبه ۱۲ اکتبر ۲۰۰۸

خوبیت آرزوست...

نمی دانم چرا خوابم نمی برد. نه این که وقت خواب باشد الآن که هفت و بیست و شش دقیقه ی صبح است ولی خوب دیشب دو و چهل دقیقه خوابیدم و از بعد از نماز دیگر خوابم نمی برد. یعنی کمتر از چهار ساعت و این برای من که این روزها بیش از هشت ساعت می خوابم طبیعی نیست .

.

نشسته ام روی کاناپه، میل های صورتی را در دست هایم گرفته ام و نخ سفید و صورتی و سبز و زرد را دور انگشتم پیچیده ام، اوّلین حلقه را بدون این که ببافم در میل دست راستم می اندازم، میل را در حلقه ی بعدی میل دست چپم فرو می کنم و نخ رنگارنگ را از زیر به داخل حلقه می کشم و حلقه ی تازه درست شده ی این زنجیر را در میل دست راستم می اندازم و همین طور می بافم، یکی زیر، یکی زیر، یکی زیر... به هیچ فکر نمی کنم...

.

به همه چیز فکر می کنم... گاهی می شود از فکر کردن سر درد می گیرم، اگر شب ها تمرکز نکنم و رشته ی افکار شروع شود ساعت ها در رخت خواب غلت می زنم بدون این که خواب لحظه ای به سراغم بیاید و می بافم این زنجیر افکار را...

خانه ی مامان سیمین که می خوابیدم این ساعت دیواری رسواگر بی خوابی من می شد. دنگ اوّل را که می زد به خود می آمدم که یک ساعت از شب گذشته و من هنوز بیدارم و بعد دنگ دنگ و بعد دنگ دنگ دنگ و بعد دنگ دنگ دنگ دنگ و بعد...

پارسال که از فشار درس و کار وقت نفس کشیدن نداشتم وقتی وبلاگم را خواندم که سال قبلش نوشته بودم: "...هر چند شومینه نبود و صندلی گهواره ای نبود، اما پنجره با نمای برفی و میل بافتنی و کامواهای رنگارنگ توی سبد حصیری به من حس مادربزگی را داد که در کارتون ها روی صندلی گهواره ایش کنار شومینه در یک روز سرد زمستانی شال می بافد و گربه ی تپل سفید خوشگلش توی سبد کامواها قایم می شود و بیرون که می دود کامواهای رنگارنگ دورش پیچ می خورند و باز می شوند و ... نشستم روبروی پنجره روی کاناپه ی سفیدمان کنار بخاری و شروع کردم به سر انداختن و بعد یکی رو، یکی زیر، برف ها ریز شدند و تند شدند و من همین طور بافتم و شد یک کلاه و شال برای تو. کلاه خودم را هم بافتم و شال را شروع کردم و برف کم کم، کم شد و بند آمد و شال من نیمه ماند برای سال بعد..." فکر کردم خدایا یعنی می شود من دوباره این قدر بی کار شوم که بشینم بافتنی ببافم و حالا کمتراز یک سال شده است و این نخ های رنگارنگ در هم قلاب می خورند و زنجیر می شوند و بالا می روند، هر چند بی کار نیستم.

.

از فکرهایم به بافتن رو می آورم تنها کاری است که دل و فکرت می تواند هر جایی باشد و امّا کارت به خوبی پیش می رود وگرنه به خواب هم که دل ندهی خوابت نمی برد چه رسد به کار...

.

البته نوشتن هم شاید این طوری باشد. دل و فکرت هرجا که باشد می توانی بنویسی فقط نوع نوشته ات متفاوت می شود. و حالا ساعت دارد هشت می شود و من به فکرنکردن فکر می کنم...

.

ساعت از هشت گذشته است و من به تو فکر می کنم که آرمیده ای و به یاس که بیدار است، این را از تکان هایش می فهمم. به چهار سال پیش فکر می کنم و به امروز...

به آن لباس سفید حریر که روی زمین می کشید فکر می کنم با گل های صورتی اش و به این لباس سفید کوچک با گل های صورتی که در دست های من جا می شود... به شاهزاده ی مغروری که از راهی نه چندان دور آمده بود و این فرشته ای که از ناکجاآباد می آید... و حتی به آن که هنوز نیامده است...

به تو فکر می کنم و به یاس و یوسفم... به خانه مان که صورتی بود و حالا سبز شد...

.

تفألی زدم به دیوان حافظ به نیّت او، آمد:

.

جمالت آفتاب هر نظر باد

ز خوبی روی خوبت خوبتر باد...

مرا از تست هر دم تازه عشقی

ترا هر ساعتی حسنی دگر باد...

.

.

.

خوبیت آرزوست...

دل نوشته های Maryam باران در ساعت 07:26

(7) حال برای چون تویی اگر که لایقم بگو پیام: 7

چرا سبز، ياس كه به صورتى نزديك ترِ تا سبز؟

By  NAHID, at ۱۲ اکتبر ۲۰۰۸، ساعت ۱۳:۲۰  

ديگه تصميم تو گرفتى ها، به ياس خوشگلت بگو كمتر لگد بزنِ به گل مريم!

By  NAHID, at ۱۲ اکتبر ۲۰۰۸، ساعت ۱۳:۲۶  

مثل همیشه زیبا بود ولی مریم! فکر کنم حدسم درست بودا(; .

By  حسنا, at ۱۴ اکتبر ۲۰۰۸، ساعت ۱:۱۲  

سلام،
اميدوارم موفق باشيد و ضمنا از شواهد امر پيدا است كه بايد به شما و محمود بايد پيشاپيش تبريك هم بگم.
خيلي وقت بود مي خواستم كامنت بذارم
انشاالله كه هميشه سالم و موفق باشيد

By  mojas, at ۱۸ اکتبر ۲۰۰۸، ساعت ۷:۴۷  

سلام
من خيلي پيشترها ( فكر كنم سال 81 يا 82) مشتري دايمي وبلاگ شما در پرشين‌بلاگ بودم.
داشتم آرشيو وبلاگ قديمي‌ام را مرور مي‌كردم كه لينك شما را ديدم و سر زدم.
خوشحالم كه مي‌بينم همچنان به نوشتن ادامه مي‌دهيد.
موفق باشيد

By  مهدي ربيعي, at ۱۸ اکتبر ۲۰۰۸، ساعت ۱۰:۲۵  

به ناهید بگو: لگد یاس گل مریم را که نه تنها پژمرده نمیکند بلکه شکوفایی آن را میسور میسازد.

By  پیردیر, at ۶ نوامبر ۲۰۰۸، ساعت ۲:۴۴  

salam , neveshtehaton besyar zyba va delneshin hast , vaghean lezat bordam az khondaneshon .omidvaram hamisheh shado khoram bashid , babehtarin arezoha

By  maryam, at ۲۲ نوامبر ۲۰۰۸، ساعت ۲۰:۱۵  

حال برای جون تویی اگر که لایقم بگو

لینک دائم به این نوشته

---

March 2008 April 2008 June 2008 July 2008 August 2008 October 2008 December 2008 January 2009 May 2009 June 2009 September 2009 April 2010