tag:blogger.com,1999:blog-7158278476150746652010-05-03T00:25:56.991-04:00Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.comBlogger23125tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-15801189314747661832010-04-22T00:09:00.012-04:002010-04-22T13:10:25.457-04:00

فصل اوّل، قسمت چهارم: چهل گانه / مشق هفتمفصل دومقسمت اوّل:قصّه ی من و او از یک نگاه شروع شد. یک روز سرد پاییزی بود؛ هوا می رفت که خبر از زمستان بیاورد؛ سوز سردی می آمد. با لیلی توی بوفه قرار داشتم. دست هایم را توی جیب پالتو فرو کرده بودم و تند تند به سمت دانشکده قدم بر می داشتم.یادم می آید خیلی درباره ی او از این و آن شنیده بودم؛ خیلی دیده بودمش؛ این طرف و آن طرف. یادم نمی آید کجا؛ چون اهمّیّتی

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-68651664821337901892010-04-19T23:10:00.007-04:002010-04-22T07:26:41.778-04:00

قسمت سوم: چهل گانه/ مشق ششمقسمت چهارم:صدای زنگ تلفن رشته ی افکارم را پاره کرد. مامان بود؛ نگران از این که کجایم. یک ساعتی روی صندلی سبز نشسته بودم انگار. شب مهمان داشتیم و به مامان قول داده بودم که زودتر می آیم. اصلا حال و حوصله شان را نداشتم. نه این که آدم گوشه گیر و منزوی باشم! نه! من اتفاقا عاشق آدم هام. دیدنشان، دیدن شادی شان، شادم می کند، امّا به وقتش؛ به وقتش تنهایی هم لازم است... حالا این

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-55663649025031638512010-04-13T23:30:00.008-04:002010-04-22T07:29:05.002-04:00

قسمت اوّل: چهل گانه/ مشق چهارمقسمت دوم: چهل گانه / مشق پنجمقسمت سوم:چند دقیقه ای طول کشید تا به خودم مسلّط شدم. سرم را بلند کردم. آفتاب بعد از ظهر مستقیم توی چشم هایم بود. چشم هایم را به سختی می توانستم باز نگه دارم. سرم درد می کرد. با چشم های گردش خیره شده بود به من. مردّد بود که چیزی بگوید یا نه؛ دهانش را باز کرد؛ فکر کنم اخم های مرا که دید، بست. گفتم که باید بروم خانه مامان منتظر است و رفتم."

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-88576774298806405912010-04-11T21:07:00.017-04:002010-04-22T07:29:44.538-04:00

قسمت اوّل: چهل گانه/ مشق چهارمقسمت دوم:یک عصر گرم تابستانی، بعد از آخرین امتحان، برایم گفت؛ گفت که در دلش چه می گذرد! روی نیمکت های سبز، پشت مسجد دانشگاه، زیر درخت بید نشسته بودیم، بید مجنون. می گفت و دست هایش می لرزید. قطره های درشت اشکش روی گونه هایش می غلتید و می رفت زیر چانه اش. نمی دانستم چه کار کنم. می خواستم عصبانی باشم که چرا این همه دیر می گوید به من، امّا نمی توانستم. نیاز به همدردی

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-15332027634962486112010-04-10T23:50:00.006-04:002010-04-22T09:40:25.051-04:00

فصل اوّلقسمت اوّل:چند وقتی بود احساس می کردم دارد یک چیزی را از من پنهان می کند؛ این را از چشم هایش می خواندم، از نگاهش، نفسش، حرکت لب هایش...وقتی بعد از یک سکوت طولانی سرش را بلند می کرد و زل می زد توی چشم هام؛ لبانش را باز می کرد که چیزی بگوید؛ چند ثانیه نفسش را توی سینه حبس می کرد و رهایش می کرد؛ بعد لبش را می گزید و سرش را می چرخاند؛ نگاهش را به نقطه ی دوری می دوخت؛ انگار یک چیزی را می خواست

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-66797866135824141222010-04-08T23:58:00.001-04:002010-04-09T01:03:51.498-04:00

وقتی باخودم چهل شب عهد کزدم نوشتن را نمی دانم چه فکر می کردم! و احتمالا یادم رفته بود که یک دختر بچه ی شیطون دارم که برای آدم وقت سر خاراندن نمی گذارد. این دومین شب متوالی است که چشم به هم زدم و نیمه شب شد ومن حتی وقت نکردم فکر کنم که چه می خواهم بنویسم.باورم نمی شود که چهارده ماه گذشت... انگار همین دیروز بود که برایش می خواندم " دلبرک با هر تکان دلکشانش ناز می آید..." انگار همین دیروز بود که در

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-60696054779408163882010-04-06T22:37:00.006-04:002010-04-06T23:59:44.071-04:00

شب دوم است و من همین الان حرف هایم برای گفتن ته کشیده... ولی با خودم عهد کردم چهل شب را! پس باید نوشت...دارم به ایران فکرمی کنم! به خاطرات تلخ و شیرینی که چهار سال پیش گذاشتمشان و آمدم... به این که چه قدر خسته بودم... چه قدر دلم می خواست بروم... چه قدر نیاز داشتم این رفتن و تازه شدن را...به ایران که فکر می کنم غم غریبی می آید سراغم... غم غریبی غربت... اگر فکر نکنم نه غمی هست و نه غریبی! ولی چند

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-52586597539442623052010-04-05T23:23:00.004-04:002010-04-05T23:32:55.298-04:00

ننوشتن برایم عادت شده است... عادت تلخی که روحم را می کاهد... ترک عادت زمان می خواهد... تکرار می خواهد... چهل روز... چهل روز تکرار برای ترک عادت لازم است... باید چهل روز بنویسم...

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-17247782907215825212009-09-28T15:44:00.002-04:002009-09-30T22:42:39.143-04:00

دوشنبه 6 مهر 1388گل یاسمروی ایوان کوچک خانه مان ایستاده ام و تو را در آغوش گرفته ام. نسیم خنک مهرانه پوست لطیفت را می نوازد و آفتاب ملایم پاییزی تو را که محکم به آغوش من چسبیده ای گرم می کند. سرت را روی شانه ام گذاشته ای و چشمان زیبایت را کمی تنگ کرده ای و به بازی برگ و باد می نگری. دو سه تا شاخه در میان تک برگ نارنجی یا زردی بین برگ های سبز درختان دیده می شود و این نسیم خنک که کم کم باد می شود

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-208369186272856072009-09-26T19:14:00.000-04:002009-09-30T19:43:20.103-04:00

شنبه 4 مهر 1388کودکانه امهوا امروز خیلی غم دارد. آسمان ابری است و میل باران دارد. مثل آسمان دل من. مامان را ساعتی پیش رساندیم فرودگاه. تو با چه شادی خنده می کردی و دست تکان می دادی وقتی مامان برایت دست تکان می دادند. گمان می کردی این هم بازی است. خوش به حالت گلم. چه خوب که نمی دانی معنی خداحافظ را... رفتن را...

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-27112225362357645862009-06-13T06:49:00.005-04:002009-06-13T07:13:27.721-04:00

...چیزی نگو گلم که جهان بلبشو شده استچرخ زمین و دور زمان زیر و رو شده استاز بس صدایمان به اشارت سکوت شدفریاد و بغضمان دملی در گلو شده است.....تنها تبسم تو تواند این دل گرفته و چشم گریان را نور دوباره ای بخشد. نوگل من! لبخند تو مرا بس... من با نگاه بهاری تو دوباره به آینده ای سبز و روشن ایمان می آورم،حتی اگر رای سبزم را سیاه کرده باشند...بهاری ترین ها را برایت از او می خواهم نوبهار زندگی ام..

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-77995168802357922822009-05-11T13:35:00.010-04:002009-05-11T16:03:42.097-04:00

یاس دختر باران دنیای کوچکی است برای رؤیاهای بزرگ ما؛امّا....تو همیشه بزرگ رؤیا بپرداز...

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-42003111942477682722009-01-10T13:02:00.003-05:002009-09-29T16:50:54.490-04:00

دلبرک با هر تکان دلکشانش ناز می آیدشانه بالا می زند، دل می برد، طنّاز می آیدنرم نرمک خانه اش را در دلم جا می کنددل ز جان پر می دهد تا با هزاران ناز می آیدتا ببینم ماه رویش بعد نه ماه انتظارجان به لب می گردم و جانم ز لب هی باز می آیدبر کشید این پرده ها را، مهر کن گوینده ها رازان که آن آرام جان از عالم پر راز می آیدمی شمارم لحظه ها را تا طلوع صبح موعودچل صباح* دیگر از ره با دف و آواز می آید***یاس

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-86288729946562133832008-12-16T01:52:00.003-05:002008-12-16T01:56:53.919-05:00

ساعت دو نیمه شب است و ...گاهی بعضی حرف ها نگفتنی است... چه بگویم؟... به عادت مالوف وطریق معروف... دلا بسوز که سوز تو کارها بکندنياز نيم شبی دفع صد بلا بکندعتاب يار پری چهره عاشقانه بکشکه يک کرشمه تلافی صد جفا بکندز ملک تا ملکوتش حجاب بردارندهر آن که خدمت جام جهان نما بکندطبيب عشق مسيحادم است و مشفق ليکچو درد در تو نبيند که را دوا بکندتو با خدای خود انداز کار و دل خوش دارکه رحم اگر نکند مدعی خدا

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-20584760101002543352008-10-12T07:26:00.011-04:002008-10-12T13:08:03.353-04:00

نمی دانم چرا خوابم نمی برد. نه این که وقت خواب باشد الآن که هفت و بیست و شش دقیقه ی صبح است ولی خوب دیشب دو و چهل دقیقه خوابیدم و از بعد از نماز دیگر خوابم نمی برد. یعنی کمتر از چهار ساعت و این برای من که این روزها بیش از هشت ساعت می خوابم طبیعی نیست ..نشسته ام روی کاناپه، میل های صورتی را در دست هایم گرفته ام و نخ سفید و صورتی و سبز و زرد را دور انگشتم پیچیده ام، اوّلین حلقه را بدون این که ببافم

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-8548227385373287232008-08-11T15:48:00.005-04:002008-08-12T01:15:23.600-04:00

آخ که چه قدر امروز خندیدم با تو......گاهی باورم نمی شود تو که با من حرف می زنی، همانی که در آن وبلاگ می نویسی.پ.ن. کی اشکاتو یاک می کنه شبا که غصه داری ؟...

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-21781943471117559882008-07-25T14:57:00.007-04:002008-07-25T19:37:51.661-04:00

اسباب کشی و خانه تکانی با همه ی سختی هاش همیشه یک حسنی دارد که در میان انبوه کاغذهایی که باید برود دور، یا زیر یک کمدی، یا یک گوشه ی نامعلوم یک کاغذی که از یاد رفته است پیدا می شود که چیز عزیزی به همراه دارد برایم، شعری، خاطره ای، دست خطی... دو ماه قبل که مشغول اسباب کشی بودیم، محمود یک کیسه ی پر از کاغذ را نشانم داد، گفتم:" این که خودش بسته بندی ست بگذار رو کارتون ها برود توی انبار." گفت:"این

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-52601927156861771052008-07-01T18:19:00.012-04:002008-07-02T14:44:20.637-04:00

ساعت از دوازده شب گذشته است و من تنهایم. می خواهم خودم را از میدان راه آهن به پاسداران برسانم. توی کیفم را نگاه می کنم فقط چند 25 سنتی می بینم پول اتوبوس به زور در می آید. تاکسی که برای این راه 30، 40 دلار می شود. جایی که هستم مثل ترمینال است. تا حالا ترمینال جنوب نبودم ولی این جا جنوب شهر است و این هم ترمینال. می خواهم بلیت بخرم می بینم بلیت فروشی آن طرف ترمینال است تا به آن جا برسم دیر می شود

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-31540605817574797662008-06-02T18:43:00.004-04:002008-06-02T19:28:02.871-04:00

تنها نشسته ام گوشه ی خانه ی جدید بی اسباب کنار چمدان ها دارم با کیف دو چندانی عدسی می خورم. هرچند گلپر ندارم با زیره که مامان تازه از ایران فرستاده نوش جان می کنم. نسیم خنکی می وزد و بنان برایم ای ایران می خواند.باورم نمی شود هنوز که بعد از یک سال و نیم حالا برادر نازنیم و حسنیه ی عزیزم را می بینم. محمّد دانشگاه است و محمود سر کار و حسنیه هم خیلی خسته بود بعد از دیشب و رفت پایین بخوابد.دارم عدس

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-81060362515071340612008-04-28T06:23:00.013-04:002008-04-28T08:12:37.659-04:00

امان از این نوستالوژی...که نیمه شب با دو امتحان نیمه خوانده و مقاله ی نیمه نوشته باز دست از سر ما بر نمی دارد و بارانی می کند هوای دل مرا مثل هوای پشت پنجره...می خورد بر پشت شیشه قطره های خرد بارانمی نوازد لحظه هایم در سکوت صبحگاهان"باز باران با ترانه"* یادم آرد جمع یاراندر سکوتی شاعرانه..." توی جنگل های گیلان"*...... * خودتان بهتر می دانید از گلچین گیلانیباورم نمی شود دوباره قصه ی ما هم دارد کم

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-66732269915692613012008-04-16T21:22:00.018-04:002008-04-17T18:03:28.319-04:00

.آن هنگام که انتظار می کشی در پیله ی وجودت پروانه شدن را......حس عجیب عمیقی ستچیزی به گنگی پچ پچه ایدر همهمه ی فریادهای شکست موج بر سنگچیزی به عمق اقیانوسبه آرامی یک روز آفتابی قشنگدراز کشیده روی شن های سفید ساحلحس ملیح قشنگی استمثل پیچش پیچکی است بر سراپای وجودممثل جوانه زدن گندم های شب عیدجوانه می زند گیاه درونممثل سر بر آوردن گل از خاکگل می کند انگار از برهوت جانممثل شکفتن غنچه ایمی شکوفم

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-86022354996252794002008-04-01T15:37:00.014-04:002008-04-02T16:14:30.396-04:00

از دست خودم کلافه ام که دراین اوضاع می نشینم وبلاگ می نویسم و سر حوصله وبگردی می کنم. امّا چه می شود کرد که این هم به نوع خودش یک جور اعتیاد است و هم چنین بیزارم از این که مثل خیلی وقت ها ماه ها از من خبری نباشد. وقتی این جا نمی نویسم و سرم شلوغ باشد کم پیش می آید جای دیگری بنویسم و وقتی برمی گردم به سال های پیش و می خوانم وبلاگم را حتی اگر دوخطی نوشته باشم لذت می برم از به یاد آوردن لحظه ها و

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-715827847615074665.post-4924320638332398902008-03-28T07:43:00.007-04:002008-05-03T19:51:16.998-04:00

سلام نو به دوستان قدیم از خانه ی نو در سال نو...بهارتان مبارک و لب و دلتان همیشه خندان باشد ان شاا... سال و ایامی خوش از خدای منان برایتان خواستارم و تازگی بهار را برایتان آرزو می کنم.باقی بقایتان:باران--------------------------پ.ن.1. ببخشید از این همه تاخیر! تقصیر پرشین بلاگ است که قسمت اتصال وبلاگ به دامنه را درست نمی کند! بنابراین من هم بالاخره مجبور به جابه جایی به بلاگ اسپات شدم! پ.ن.2. عکس

Maryam بارانhttp://www.blogger.com/profile/00811702185482900244noreply@blogger.com2